We zijn weer terug uit Malta. Malta? Ja, van de redactie zijn er 2 mensen (Jolanda en ik) naar Malta geweest. Hier was een internationale pleegzorgconferentie. Dat betekent dat er allerlei mensen vanuit heel de wereld bijeenkomen. Die mensen hebben allemaal iets met pleegzorg. Ze zijn bijvoorbeeld pleegzorgwerker in Finland of pleegouder in Engeland.
De conferentie is georganiseerd door de IFCO. Dat staat voor "International Foster Care Organisation", oftewel de internationale pleegzorg organisatie. De site van de IFCO is http://www.ifco.info
De site die speciaal over Malta gaat, is http://malta2007.ifco.info Deze sites zijn wel in het Engels! Net zoals de conferentie trouwens.
Woensdagavond om 22.09 zjin we weer geland op Schiphol! Ik heb een verslag bijgehouden, dus veel plezier met lezen
Liefs Lukas.
Zaterdag 17 november 2007
Om 2:30 opstaan. Poeh, dat is niet makkelijk. Verschillende emoties passeren de revue: Blijdschap en ook een beetje verdriet. Toch wel wrang om een half jaar verkering te hebben met Daniëlle, en ze is ook nog eens 18 geworden, en je bent er niet bij. En geen zin om op te staan, na slechts 4 uur geslapen te hebben, hoort ook bij die emoties. Aan de andere kant is het natuurlijk een geweldige kans om naar Malta te gaan. Ik heb er dus ook zeker wel zin in. Nou, douchen, eten maken, laatste dingen inpakken en op naar Schiphol.
Op Schiphol elektronisch ingecheckt, gelijk gezorgd dat Peter, Jolanda en ik (Redactie Mobiel, 2x Redactie WAT?!) naast elkaar zaten in beide vluchten. De vlucht was weinig spannend. Wat wel jammer was is dat we net een broodje kip mistten, omdat we al weer bijna op Frankfurt waren, toen de stewardessen met uitdelen bij ons in de buurt kwamen.
Op Frankfurt flughafen kwamen we aan bij gate A36, en we moesten naar B56. Gezien Duitsland het walhalla van de Toblerone t.o.v. Nederland is, kon ik het, onderweg naar B56, natuurlijk niet laten om een megareep (400 gram) witte Toblerone te kopen. Tax-free uiteraard. Na wat heen en weer geloop, bleek dat we echt door de beveiliging naar buiten moesten, en dus voor het volgende vliegtuig opnieuw moesten laten checken door de douane. Dus weer horloge af, jas afgeven, laptop uit de tas, alles uit mijn broekzakken, enz. Wel een gedoe hoor. Nou, toen in de vlucht naar Malta, 2 uur vliegt om! Ook nog gegeten in het vliegtuig, warme pasta en een kleine Milka chocoladereep. Toen we bijna aankwamen op Malta, leek het eerst alsof we in het water gingen landen. Maar toen was daar dan plots eiland. Wauw, best wel mooi eiland. Eenmaal aangekomen werden we met de bus van het vliegveld naar de centrale hal gebracht, en haalden onze bagage op. Die was er gelukkig al. We hebben eerst even gepraat met een vrouw van de IFCO die op het vliegveld stond, en daarna zijn we naar de bushalte gelopen. Daar werden we echter weggeplukt door een taxichauffeur, die ons dolgraag naar ons hotel wilde rijden (ongeveer een half uur rijden met de taxi). We kwamen daar dus rond 14:30 aan, checkten in, de hotelkamer van Jolanda en mij bleek op mijn naam te staan. Dus ook de kaartjes voor het ontbijt bijvoorbeeld. ’s Middags hebben we verder onze kamer ingeruimd, en in de plenzende regen even wat eten en drinken ingeslagen. De minibar was leeg, dus daar konden mooi wat flessen drinken van ons in staan. ’s Avonds heb ik nog even een uurtje op internet gezeten. Met mijn laptop en een gekocht WiFi ticket, ben ik in de hal van het hotel gaan zitten en heb heerlijk een uurtje zitten internetten. Daarna nog wat aangerommeld, laatste loodjes van de workshop gedaan, dit verslag getypt en tevreden gaan slapen, na 20 uur op te zijn geweest!
Zondag 18 november 2007
De eerste conferentiedag. Om 6:15 werd ik wakker gemaakt door Jolanda, omdat de douche het volgens haar niet deed. Na dat probleem te hebben opgelost, ben ik om 6:40 gaan douchen. Om 7:00 stond Peter voor de deur, daarna zijn we gaan ontbijten in ons hotel. Het ontbijt is goed: scrumbled eggs met spek en een broodje. Om 8:00 zijn we gaan lopen, we liepen alleen de verkeerde kant op. Op de planning stond 8.45, maar toen we om 8:30 gingen vragen hoe laat de bus kwam, was het “Over ongeveer een half uur”. Uiteindelijk gingen we om 9:15 met de bus. Het Golden Sands hotel, waar de conferentie wordt gehouden, is een erg mooi 5-sterren hotel, en dat is te merken. Er loopt enorm veel personeel rond en iedereen is heel klantvriendelijk. Het hotel ligt enorm mooi gelegen, zo aan de zee. Wat dat betreft is Malta inderdaad toch wel een plaatje.
Toen we aankwamen hebben we de 1e 3 plenaire sessies gevolgd, daarna zijn we naar de workshop van de Nederlander Rene de Bot geweest. Daar was 95 man aanwezig.
Daarna even mijn workshop presentatie afgemaakt. Toen zijn we weer naar de 3 plenaire sessies gegaan. Dat zijn trouwens sessies die gehouden worden in de grootste zaal, de “Ballroom” zaal. De plenaire sessies duren gemiddeld ongeveer een half uur.
Helaas was de opkomst bij onze workshop niet zo denderend. Wij moesten het doen met 7 mensen… Wel teleurstellend, maar daardoor hadden we wel heel veel tijd voor de mensen. Het was ondanks de lage opkomst heel interessant. Er waren mensen van Malta, van Finland, van Groot-Brittannië en van Nederland. De mensen vonden het in ieder geval leuk.
Het diner ’s avonds was weer geweldig. Allemaal dingen die je nog nooit hebt gezien of nooit eet, van eend tot Chutney aan toe. Dat laatste is trouwens best lekker. Of appelmoes met kruidnagel. Toch wel allemaal delicatessen, echt een 5-sterren hotel maaltijd.
’s Avonds nog naar de “parade of the flags” en “Best of Malta”. De nummer 1 hit van Malta, een meisje dat voor Malta heeft meegedaan aan het Eurovisie Songfestival, heeft opgetreden. Later hoorde ik dat liedje weer gedraaid worden in de Mc Donalds. Ook ging er een 5-jarig meisje zingen, heel schattig! Om 22:00 was het programma weer klaar, en gingen we met de bus weer terug naar ons hotel! Uiteraard liep alles weer wat uit, dus waren we er rond 22.45.
Maandag 19 november 2007
Opgestaan om 6:30. Om 7:30 zouden wij hier klaar zijn, maar dat liep een beetje uit. Om 8:00 zijn we gauw gaan eten om onze pendelbus nog te halen! In het hotel aangekomen, hebben we onze plenaire sessies gevolgd. Ik kwam mijn Finse “vriend” weer tegen, en ging samen met hem naar de workshop, die ging over de stem van eigen kinderen, m.b.t. pleegzorg. Wederom interessant! Daarna weer 3 plenaire sessies. Vooral de 1e, een man van de UK die sprak over “kinship care” (netwerkpleegzorg), was echt sterk. Toen nog weer een workshop gevolgd, ik zat bij de Finse presentatie. Die organiseren kampen voor het hele gezin, dus pleegouders, eigen ouders, kinderen en pleegkinderen. Erg interessant. Verder heb ik het Finse levensboek doorgekeken, echt grappig om te zien dat de opzet echt precies hetzelfde is als bij ons!
Daarna zijn we gaan eten, pizza. Ik had een Peperoni pizza, die was me toch sterk! Er zaten echte stukjes peper op, dus dat was na elke hap zo ongeveer een slokje drinken.
’s Avonds kwam er toch nog een jongerenprogramma, en zijn we daar mee (lees: alledrie), Peter is als enige “niet <24” meegegaan, was heel gezellig. Op zo’n moment kan je echt merken dat hij gewend is om te werken met jongeren. We hebben gebowled (Ik won met 143
). Toen zijn we gaan eten bij de Mc Donalds en daarna heb ik nog een potje gepoold met een meisje uit Malta, zo uit mijn hoofd, die mij uitnodigde (Wat ik overigens verloor van haar, ze was ook 17 ). Uiteraard liep alles wel weer uit, kwam de bus ons om 22:50 ophalen, dus kwamen we even na 23:00 thuis.
Dinsdag 20 november 2007
De wekker ging weer om 6:30. Opgestaan, gedoucht. Verslag geschreven van dinsdag! Toen ontbeten en weer op met de bus naar Golden Sands, naar de conferentie.
Vanochtend waren er eerst weer 3 plenaire sessies, best interessant. Daarna zijn we nog naar een workshop geweest, ik ben naar de Finse geweest. Erg interessant, ik heb nog een paar foto’s van een aantal dia’s van die presentatie gemaakt. Ik had nog een interessant gesprek met de Finse vrouw over het levensboek, wat zij ook kennen, en over dat zij van de uit huis plaatsingen slechts 35% in pleeggezinnen hebben zitten (De rest gaat naar internaten of gezinshuizen, echter, dit percentage was in 2000 nog 45% in Finland).
Nu ik weer verder aan het typen ben, zit ik aan het strand van Malta. Peter en Jolanda zijn zwemmen, ik pas op hun spullen, maak foto’s en schrijf mijn kaarten, en dit verslag natuurlijk. (We hebben nu “free time”).
’s Avonds hadden we om 18:00 eten, in Valletta. De maaltijd was uiteraard weer top. Toch wel een hele andere sfeer: 2 glazen (1 voor water, 1 voor wijn, al drink ik dat niet), 2 vorken en 2 messen, een klein gebakje als toetje, dat dan toch heel erg machtig, maar ook ontzettend lekker blijkt te zijn! Al met al geen idee (meer) wat ik precies gegeten heb, maar dat het top eten was kan ik jullie garanderen. Over de klantvriendelijkheid gesproken: Je hebt bakken met eten, het personeel staat er achter. Je knikt naar het personeel dat je het wilt, en zij scheppen voor je op. Als je nog meer wil knik je nog een keer. Je sluit af met “Thank you”. En als je echt klantvriendelijk personeel hebt, zoals die avond, zegt hij dan: “You’re welcome sir”.
Het is nu 2:20 als ik dit verhaal af maak. Om 21:00, na de uitgebreide maaltijd, zijn we op een cruiseschip gegaan en hebben 1,5 uur rondgevaren, op zich best leuk. Ik heb mijn Finse connecties nog even aangetrokken, door Jaakkoo uit te nodigen om de laatste plek aan onze tafel te vullen. Het was weer een interessante meeting, waarin we o.a. hebben gepraat over het feit dat ze naast een levensboek ook een boekje (soort prentenboek) voor de eigen kinderen van pleegouders hebben. Verder vertelde hij dat bij de opleidingscursus (bij ons 7-stappen cursus) ook de eigen kinderen van pleegouders meegaan en betrokken zijn.
Ja en toen, zoals beloofd, zouden we de laatste avond uitgaan. We hebben een uur (!) gelopen om bij de club waar Therese (die op Malta woont) naartoe wilde, uit te komen. Daar zijn we van 0.00 tot 1.45 geweest. Ondanks dat Tania (uit Australië, meisje van 16), toch redelijk ver heen was (lees: dronken gevoerd door jongens aldaar) was het wel aardig. Al weet ik wel weer waarom ik de komende jaren niet uit wil. Ik kwam terug in het hotel en stonk naar rook. Het enige wat mij soms nog trekt is de muziek, al prefereer ik die op een wat lager geluidsniveau! Dus die kan ik beter thuis luister. We zijn trouwens met de taxi naar het hotel gegaan. Dat gaat anders dan hier: Je zegt waar je heen wil, en dan komt de taxichauffeur voor het weggaan gelijk met zijn prijs. Wat ook anders is dan bij ons in Nederland, is dat je zo een club binnen kan lopen, er is nauwelijks tot geen controle. Niet dat ik uitga, maar dat is in ieder geval wat ik van mijn klasgenoten/vrienden hoor. Eenmaal in het hotel aangekomen, zo rond 2.00, heb ik dit verhaal geschreven, mijn tas ingepakt en schone kleren aangetrokken. Nog even gepraat met Peter en Jolanda, want die hadden nog een heel gesprek. En daarna ben ik, zo rond 3:00, gaan slapen!
Woensdag 21 november 2007
Om 7:25 werd ik wakker, ondanks dat de bedoeling was om om 6:30 op te staan. Nouja, dan heb ik in ieder geval nog 4 uur geslapen. Gelukkig had ik mijn tas al ingepakt, dus hoefde ik alleen nog maar even te douchen. Helaas misten we wel de bus (je zal altijd zien dat de bus nou net WEL op tijd rijdt, als je zelf wat later bent). Dus om 9:15 met de bus, te laat aangekomen bij de workshop, dus nog even een uurtje buiten gezeten, heerlijk in de zon. Laatste Toblerone opgegeten (Peter heeft ook meegegeten hoor
).
Nu zit ik op het vliegveld in Frankfurt mijn verhaal af te schrijven. Maargoed, verder met het verhaal. Het is inmiddels 11:00. We hebben op de flipchart heel groot www.watkrant.nl gezet, en de man die de mededelingen doet bij de IFCO hebben we laten zeggen dat er nog wat WAT?!-kranten over waren en dat ze die mee kunnen nemen! Toch wel leuk, zo’n wereldwijde PR. Jolanda heeft met de “Silence auction” het hoogste bod uitgebracht op het beeldje wat ze hebben wilde, en heeft het beeldje dus bemachtigd. De Silence auction betekent dat er achterin de conferentiezaal ongeveer 200 artikelen liggen uit allerlei landen, waarop je kan bieden, tot de laatste conferentiedag om 11:15.
Toen naar het vliegveld met de taxi. Echt weer een taxichauffeur, qua mentaliteit, hij drukt overal door om z.s.m. op het vliegveld te zijn. Zowel Peter als ik dacht trouwens dat het vliegtuig om 15:00 ging. Toen we echter op het vliegveld stonden en het gingen checken, bleek het 14:10 te zijn! Gelukkig waren we op tijd, dus konden we gelijk inchecken en doorlopen. Enige punt is dat we dus niet meer zo mooi bij elkaar zaten als heen. Lunch kregen we niet mee op het vliegveld, daar hadden we geen tijd meer voor. Gelukkig kregen we in het vliegtuig wel een maaltijd. Op Frankfurt hadden we helaas een overstaptijd van ruim 4 uur. We hebben daar bij de Mc Donalds gegeten, Peter en ik hebben witte Toblerone gekocht en verder hebben we nog maar gewoon een uur saai gewacht! Hoewel, saai. Ik heb deze tijd dus gebruikt om dit verslag te typen. Toen ik door de controle ging, gingen de poortjes nog af bij mij. Blijkbaar stond de scanner heel gevoelig ingesteld, want hij ging bij veel mensen af. Het zal waarschijnlijk mijn bril of mijn kettinkje geweest zijn, ik weet het niet. In ieder geval moest ik toen dus met mijn armen wijd om te controleren. Er kwam echter niets uit en ik mocht verder, dus waar het nou aan gelegen heeft, weet ik niet.
Wat me trouwens wel opvalt, is de onhandigheid van sommige mensen op het vliegveld. Ik zit in een zone waar meerdere mensen zitten te laptoppen, en als ik dan zie dat er iemand die zijn laptop open heeft staan zo even wegloopt en toch ruim 1 minuut uit het zicht wegblijft…
Nou, al met al kan ik spreken van een geslaagd Malta! Al was het wel heel erg druk, en dat was soms wel lastig. Maargoed, een geweldige ervaring!
