Vertrouwen
Zo’n voogd, wat stelt dat nou voor?
Ze drinken koffie, kletsen wat, en gaan er weer vandoor.
Dan blijf je daar achter, met een leeg gevoel, is dit alles?
De warmte nog in de stoel.
Het gaat zo langzaam
En vertrouwen, wat is dat nou?
Zo’n voogd met tientallen cliënten,
Het is niet dat ik er een band mee opbouw.
Al dat geroddel,
Over mijn blonde hoofd.
Ze schudden elkaars hand,
En er wordt weer wat beloofd.
Onzekere tijd tegemoet gaan,
Wanneer komt er een eind aan dit bestaan?
Pas als je zelfstandig functioneert,
En alles hebt geleerd,
Kun je op eigen benen staan.
Maar ik wacht al zo lang.
En ik zal meer wachten,
Ben ik bang…
Zonder twijfel, zonder idee,
Waai ik met vele winden mee.
Anja Boersma ©
