De enige wens
Op een ogenblik ben je alleen
Onder kamerlicht, je raapt woorden op
Even stil van verlangen, kriebelen je ogen
Je mond gaat leven, het hart is geraakt
Smekend fluister je wat kleine woordjes
Een moment waarop jouw bruine blikken
de lucht doorzoekend, naar wat je ziet
Die kleine woordjes verdwijnen niet echt
Ze komen terug, behagen je dromen,
en bekleven jouw leven
Geen wens die je uitte gaat verloren.
Vooral geluister met kleine woordjes.
Judith Vriendwijk ©
